Relaxing Bali Vacation

Quiet small boutique hotel

Ik schrijf dit terwijl de Koninklijke Crematie Ceremonie van the IXde koning van Peliatan, Ida Dwagung Peliatan, volop aan de gang is.
Hij overleed op 20 Augustus, 71 jaar oud.
De kist ligt in een 25 meter hoge toren, gemaakt van bamboe, hout en papier, die door honderden mannen van het paleis in Peliatan naar de crematiegrond in Ubud wordt gedragen. Samen met de toren gaan ook een grote witte stier en een 3 meter grote draak mee in de stoet. De koning zal van de toren overgebracht worden in de stier voor de eigenlijke crematie. De draak, bedekt met bladgoud, transporteert de ziel van de koning naar het hiernamaals.
Het werk aan de toren is gestart op 13 september en ik hoorde van onze medewerkers dat dit de grootste crematie wordt van de afgelopen 50 jaar.
Het Hof van Peliatan is gesticht in de 17de eeuw als een tak van het paleis van Ubud en er bestaat een zekere rivaliteit tussen de twee koningshuizen. Men tracht elkaar te overtreffen in grootsheid. De crematie van de koning van Ubud, een paar jaar geleden, zou 9 miljard Rupiah hebben gekost. De crematie van vandaag moet dan ook duurder worden. Noblesse oblige.
Op een halve dag zal vandaag het gemiddelde jaarloon van 1000 mensen in rook opgaan tot meerdere eer en glorie van het koningshuis van Peliatan. Voor Belgen in het buitenland moeilijk te vatten.
Hallucinant en onverantwoord maar niets vergeleken met de 1.3 miljard dollar die zijn uitgegeven aan laag-bij-de-grondse T.V. spotjes voor de ‘Mid Term Election’ die toevallig ook vandaag plaatsvindt in de V.S.
Wat voor nuttige dingen zouden er niet kunnen gebeuren met die gigantische bedragen?
Ik ben ongetwijfeld naïef.

Villa Sabandari: Een luxueuse Bed and Breakfast in Ubud

Boutique Hotel in Ubud Bali

Het is de laatste tijd, de laatste maanden zelfs, erg stil geweest op deze blog. Writer’s block zal u ongetwijfeld denken maar dat is niet zo. Het was hoogseizoen en zelfs met onze 6 kamers betekende dat toch heel wat werk. De komende twee weken hebben we geen gasten dus wie weet wordt er dan weer wat gepost.

We moeten tijdens die twee weken wel naar Surabaya om Saar’s paspoort te laten verlengen bij het Belgisch consulaat. Dat is een voorwaarde van de dienst Imigrasi  om Saar’s verblijfsvergunning (KITAS) te verlengen. Naast problemen met de drie B’s (de Banjar, de Belastingsdienst, de Bank) hebben we nl. ook problemen met de Immigratiedienst. Het zal wel bij de ‘Bali lifestyle’ horen zeker?  Stof genoeg voor een aantal blogposts in elk geval.

Dat het niet allemaal kommer en kwel is kan worden opgemaakt uit het onderstaande. We ontvingen voor ons hotel een ‘Certificate of Excellence’  van Tripadvisor, toch een autoriteit op reisgebied, voor het jaar 2010. De Bali rice fields schijnen in de smaak te vallen. We zijn daar natuurlijk erg trots op, vooral omdat we de eerste gasten pas eind januari 2010 hebben mogen ontvangen.

Veel dank aan allen die een review hebben geschreven!

Tripadvisor Certificate

Bali Lifestyle in the Rice Fields

Julia Roberts film ‘Eat Pray Love’ – Bali

De Amerikaanse actrice Julia Roberts (42) heeft zich tot het hindoeïsme bekeerd. Dat heeft ze naar eigen zeggen gedaan tijdens de opnames van de film ‘Eat, Pray, Love’.

Julia is nochtans opgegroeid in de Bible Belt, een heel conservatieve regio in de Verenigde Staten. Maar nu, tijdens opnames van de film ‘Eat, Pray, Love’  in Bali en India heeft de actrice zich dus bekeerd.

Na die mooie verrassing van gisteren: #1 van 54 B&B/Inns in Ubud op TripAdvisor, was ik een beetje uitgeblust.
We zijn een half jaar bezig en we staan op nummer 1.
Dat is heel leuk natuurlijk maar gelijk was de challenge een beetje weg.
Tot ik het idee had om eens te gaan kijken hoe we dan wel scoren voor heel Bali…

En daar is de nieuwe uitdaging al! We staan op #7 van 216...

Ruimte voor verbetering!

Gelukkig. Het leven zou saai zijn zonder challenges.

Villa Sabandari:

Eén van de nieuwste Resorts / Hotels in Bali, Indonesia

Jean-Marie, een achterneef van Saar, belde op uit Jakarta. Hij zou de volgende dag aankomen op Bali samen met oom P.
Ik schrijf niet ‘P.’ om de anonimiteit van die oom te beschermen. Hij werd me voorgesteld als dusdanig: spreek uit [pé] dus.
Afhalen van de luchthaven was niet nodig, ze namen wel een taxi tot in Ubud.
Van oom P. had ik nog nooit gehoord. Het feit dat Jean-Marie hem ‘oom’ noemde was geen enkele garantie op welke familieband dan ook.
Zoals ik al eerder schreef vervangen de aansprekingen ‘oom’ en ‘tante’ in Indonesië gemakkelijk ‘mijnheer’ en ‘mevrouw’.
Het klinkt wat minder afstandelijk vermoed ik.

5 star hotels in Bali

Bij aankomst in Villa Sabandari bleek ‘P.’ te staan voor Petrus en was de achternaam Sabandar.
Oom P. was een zoon van Saar’s oom, Otto Nang. Hij was met andere woorden  een volle neef en geen oom.
Voor Saar dan.
Hij was geboren in Allang maar werkte nu in Sorong, Irian-Jaya.
Op zijn linkerhand een duidelijk zelf aangebrachte tatoeage met de tekst ‘ETUS’, de letters een beetje schots en scheef.

De Ambonezen hebben namelijk iets met voornamen.
Oom P. heet dus eigenlijk Petrus maar niemand noemt hem zo.
Behalve dan waarschijnlijk zijn moeder. Toen hij nog klein was en ze boos was op hem.
Dan gebruiken ze graag de volledige doopnaam, met de tweede naam er bij als het even kan.
En uitgesproken met een een lange uithaal.

’Pettroes Johanniiiiiiisssss!’

Bijvoorbeeld.

In het dagelijks leven wordt die doopnaam niet gebruikt maar afgekort of vervormd tot iets anders. In het geval van de volle neef dus ‘Etus’ of ‘Pé’.

Zo wordt Stefanus: Fanny, Louis: Ois, Javeth: Apeth, Estherlina: Etè, Juliana: Oelie enz.

En dan heb ik het nog niet over Eva die Poppy werd genoemd omdat ze als baby op een pop leek,  Saartje Naomi die Amma wordt genoemd naar haar peetmoeder en al helemaal niet over Engelien die zich Nancy laat noemen naar Nancy Sinatra omdat ze een fan is van vader Frank.

Achternamen zijn ook veelzeggend. Je kan er vaak uit opmaken van welk eiland of dorp de drager afkomstig is, met wie hij volgens de adat (gewoonterecht) wel en niet mag trouwen en hoeveel bruidsschat je dient te betalen.

Oom P. opperde dat kinderen die werden geboren aan boord van een schip op weg naar Nederland, soms werden genoemd naar dat schip.

Zo was er een Albatros op Allang zei hij.

Ik grapte ‘Albatros Sipahelut zeker?’ Omdat naast Sabandar, Huwae en Sijaranamual dit één van de weinige Ambonese achternamen is die ik ken.

Bleek het nog te kloppen ook!

Etus keek me een beetje ongelovig aan. Zo : ‘Hoe weet hij dat nou weer!?’

‘Rare jongens die Belgen…’ zag je hem denken.

Villa Sabandari: Resort and Spa in Ubud, Indonesia

Het dossier van I Made Budiarta was na een eerste sollicitatiegesprek niet erg sterk.
Hij kwam wat onzeker over en had de laatste twee jaar enkel nog gewerkt in het atelier van zijn vader. Die maakt houten beeldjes voor de verkoop in het winkeltje van zijn vrouw.
Budi’s langste werkervaring was 3 jaar in de huishouding in de privé villa van een Japanse familie. Hij had zijn ontslag gegeven omdat hij geen vrij kreeg voor de crematie van zijn grootvader.
Hij had daarentegen wel een rijbewijs, sprak redelijk Engels en, naar eigen zeggen, beter Japans. Hij beweerde ook flexibel te zijn zowel voor wat jobinhoud, als voor wat werktijden betrof. Zijn salarisverwachtingen waren redelijk.

Best Bali Hotels

We hadden al twee Made’s in dienst op dat moment maar dat was volgens hem geen probleem. We moesten hem maar Budi noemen zei hij.
Op 30 januari 2010 kwam Budi in dienst voor een proefperiode van 2 maanden.

Gisteren begon hij om 13:00 maar stond om 10 voor één in mijn bureau met een houten beeld onder zijn arm.
‘Of hij dat op de kast in de open living mocht zetten?’, vroeg hij op zijn eigen, wat bedeesde manier.
‘Aha, mooi beeld!’ zei ik, ‘en dat wil je zeker verkopen?’.
Ik dacht intussen de Balinezen zo wel een beetje door te hebben.
Niet dus.
Neen, hij wilde het niet verkopen, alleen daar zetten. En of dat goed was.
‘Ja hoor, ga je gang’, antwoordde ik,  ‘heb je dat zelf gemaakt?’  Dat bleek zo te zijn en hij had ermee deelgenomen aan een wedstrijd voor houtbewerkers. Het beeld stelt een Barongmasker voor dat iemand in zijn hand heeft. Hij speelde als kind altijd met zo’n masker en dat gaf hem de inspiratie.
Later vroeg Saar nog eens, voor alle zekerheid, wat de bedoeling was.
Het was een cadeau voor Ibu (mevrouw, moeder) en Bapak (mijnheer, vader) zei hij.
Ik denk dat die jongen hier graag werkt.

Nota voor mezelf: ga niet te veel af op je eerste indruk maar durf ook iemand een kans te geven.

Yoga classes & training in Ubud

…heeft zeker gespeeld gisteren.
118 bezoekers op de site uit 28 landen!
Op nummer 20 zelfs een bezoeker van Christmas Island.
Volgens Google Analytics is Christmas Island een land.
Volgens Wikipedia is het een deel van Australië.

Bali Holiday Resort

Hoe dan ook, één van de 1493 bewoners van dat eilandje heeft gisteren dan toch maar mooi onze site bezocht!
Verder twee telefoontjes uit Australië, 3 e-mails met de vraag of we kamers vrij hebben en een booking voor September.
Dankjewel TripAdvisor!

Yoga Hotels in Bali

Ubud, Bali Hotels and Resorts

foto: dining room van Villa Sabandari in Ubud, Bali

Find Yoga Classes

Ik hou van no-nonsense mensen.
Geen rond-de-pot-gedraai.
Gewoon zeggen waar het op staat.
En dan ook weer niet teveel zeggen.
Niet doordrammen en over iets doorzeuren om een punt te scoren.
Daarom is de ‘Argiope keyserlingii’ dan ook een diertje naar mijn hart.
Ze geeft geen kik maar maakt aan de andere kant wel heel duidelijk waar het op staat.
’Hier ben ik, ik speel geen verstoppertje. Je kan precies zien waar ik zit.’
’En ik heb honger! Honger ja!!’
’Dus gewoon vliegen naar het punt gemarkeerd met die grote “X”.’
‘Dan zien we elkaar daar voor de lunch. O.K.?’

St Andrew’s Cross Spider in de bloemen achter het zwembad.
Dirk in Villa Sabandari

Quiet location for yoga program, meditation or yoga class