Regenseizoen

koetjing — Wed, 23 Jan 2013 02:57:05 +0000

Het regenseizoen is volop aan de gang: boven de 30 graden Celsius, hoge luchtvochtigheid, vaak flinke buien, drukkend warm…

In Jakarta fikse overstromingen met al meer dan 15 doden.

Gelukkig zitten we op een heuvel, Gunung Sari, en moet er al heel wat gebeuren voor Villa Sabandari onder water staat.

My Secret Garden

koetjing — Wed, 23 Jan 2013 00:57:53 +0000

Bali’s Evening Atmosphere

koetjing — Tue, 22 Jan 2013 00:54:52 +0000

View of the Masceti Temple, Villa Sabandari’s next door neighbour at sunset.

Hoe lang was je poot zei je?

koetjing — Mon, 21 Jan 2013 09:59:30 +0000

oh, O.K.

Quiz at Mingle’s

koetjing — Mon, 21 Jan 2013 00:49:05 +0000

Romantic Dinner

koetjing — Fri, 20 May 2011 12:44:00 +0000

Vanavond een romantisch complot in Villa Sabandari! Een gast vroeg zijn vriendin ten huwelijk en wij maakten het gezellig met kaarsjes in bananenblad omhulsels, gevlochten versieringen van palmbladeren en rozeblaadjes overal. Krekels en kikkers zingen een lied in de sawah. Hoe romantisch wil je het hebben?

- Posted using BlogPress from my iPhone4

Eenden

koetjing — Fri, 06 May 2011 03:06:00 +0000

Na de oogst worden grote groepen eenden naar het rijstveld gebracht. Ze eten er de overgebleven korrels en de insecten en bemesten en passant ongetwijfeld ook de rijstvelden. Ze kunnen je met hun gesnater best wel eens vervelen maar over het algemeen zijn ze alleen maar grappig in de weer. Ze lopen achter elkaar aan zonder dat het echt duidelijk is wie de leiding heeft. Ze blijven een week en dan worden ze naar een ander veld gebracht. De gastarbeidereenden die bij ons hebben gewerkt moesten blijkbaar flink wat verderop aan de slag want ze werden met de eendentaxi opgehaald. Wel wat krap maar dat zijn ze blijkbaar gewend. Ze gaven geen kik meer zodra ze in hun hokjes zaten. Binnen een week wordt er weer geploegd en kan de cyclus opnieuw beginnen.

<\/param><\/embed><\/object><\/div>";" alt="">

Alle eenden verzamelen!

Bij Pulau Kelapa

koetjing — Sun, 24 Apr 2011 01:58:00 +0000

Kun je gestalkt worden vanuit het hiernamaals? Ik mag hopen van niet. Of ja, waarom zou ik daar in godsnaam (…) bezwaar tegen hebben wanneer de stalkster een geliefde overledene is? Houden we toch nog, over de grens van leven en dood contact met elkaar.

Het zit zo: ik schreef onlangs over mijn schoonmoeder zaliger’s soms wat bizarre manier om creatief om te springen met taal. (Zie hiervoor de bijdrage ‘Koekje?’)

Nu gingen we gisteravond eten bij ‘Pulau Kelapa’, een warung door kennissen aanbevolen. Lekker Javaans eten was ons gezegd. Mijn benchmark om een warung/restaurant te beoordelen is de kwaliteit van hun ‘Nasi Campur’. Dus dat bestelde ik. Met een Bintang kecil natuurlijk. Saar ging voor de ‘Nasi Kuning’ & Air putih.

Ik had de kaart niet eens goed bekeken. ‘Nasi campur’ betekent zoiets als ‘Rijst met van alles en nog wat erbij’ en daarom laat ik me graag verrassen. Het was een mooi bordje en het smaakte niet slecht. Om eerlijk te zijn was er niet zoveel verschil tussen mijn nasi campur en Saar’s nasi kuning; behalve de kleur van de rijst dan .

Ik zei dat ik bij Lada Warung toch meer de smaak van de echte Ambonese keuken terugvond. Saar was het daarmee eens. Alhoewel, de smaak van de frikadel toch wel in de goede richting ging vond ze. Dat was ook zo.

Na het eten keek ik toch nog even op de menukaart en daar was mijn schoonmoeder weer!

Tussen de ‘chicken’ en de ‘omlet’ stond daar prominent ‘perkedel’ te prijken. Precies zoals zij frikadel altijd uitsprak!

Een signaal uit de Twilight Zone? Roept ze me naar ‘gene zijde’? Of is het allemaal maar toeval?

Ik hoop hier nog een tijdje te mogen rondlopen al is het maar om het ontstaan van een nieuw broodjeaapverhaal onder de Zuid-Molukkers te voorkomen.

Mimicry…

koetjing — Thu, 21 Apr 2011 09:57:00 +0000

…of toch bijna.

Maluku

koetjing — Wed, 20 Apr 2011 05:12:00 +0000

Zoals ik eerder schreef aten we onlangs bij Lada Warung, een klein restaurantje in Jalan Hanoman.
Ik vond het weer erg lekker en dat vond mijn mijn vrouw ook hoewel ze niet zo’n warungmens is. Ze blijft erg op haar hoede voor mogelijk onhygiënische toestanden. In een warung is de kans daarop natuurlijk groter dan in een Belgische sterrenrestaurant waar alle personeelsleden trouw zweren aan het bedrijf met hun hand op de HACCP checklist.
We waren het erover eens dat het eten deed denken aan dat uit de Molukse keuken. Bij het afrekenen zei ik dan ook in mijn beste Bahasa Indonesia dat we het erg lekker vonden en dat het ons deed denken aan het eten in Maluku Selatan. De dame zei dat het Javaans was. O.K., dan niet. Het was in elk geval lekker.
Ik nam een visitekaartje van de toonbank en ging aan een tafeltje zitten aan de straatkant zodat ik onze chauffeur makkelijk kon zien aankomen.
Wat lees ik op de achterkant van het kaartje? Eigenaars: Rico & Trisna Lekahena. Nu ben ik geen expert in Molukse achternamen maar ik heb er genoeg gehoord om de klankkleur ervan te herkennen.
Dezelfde dame die zonet elke verwijzing naar Maluku negeerde liet ons bij navraag nu heel enthousiast weten dat haar baas inderdaad uit Ambon kwam en getrouwd was met een Balinese.
Koken kunnen ze maar van aardrijkskunde hebben ze geen kaas gegeten in Lada Warung.
Er zijn ergere dingen.