We are Family

Snails on a Fish Tail Palm

 

What looks like a family of snails, immobile  on a Fish Tail Palm in the garden behind the KECAK room.

The palm is bearing berry like fruits, lots of them, which might be the reason of the gathering.

That or the frequent rain showers we have had recently, mainly in late afternoon or during the night.

Rather unusual since this is supposed to be the start of the dry season.

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Regenseizoen

Het regenseizoen is volop aan de gang: boven de 30 graden Celsius, hoge luchtvochtigheid, vaak flinke buien, drukkend warm…

In Jakarta fikse overstromingen met al meer dan 15 doden.

Gelukkig zitten we op een heuvel, Gunung Sari, en moet er al heel wat gebeuren voor Villa Sabandari onder water staat.

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

My Secret Garden

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Bali’s Evening Atmosphere

View of the Masceti Temple, Villa Sabandari’s next door neighbour at sunset.

 

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Hoe lang was je poot zei je?

oh, O.K.
langpoot

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Quiz at Mingle’s

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Romantic Dinner

Vanavond een romantisch complot in Villa Sabandari! Een gast vroeg zijn vriendin ten huwelijk en wij maakten het gezellig met kaarsjes in bananenblad omhulsels, gevlochten versieringen van palmbladeren en rozeblaadjes overal. Krekels en kikkers zingen een lied in de sawah. Hoe romantisch wil je het hebben?

- Posted using BlogPress from my iPhone4

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Eenden

ducks2

Na de oogst worden grote groepen eenden naar het rijstveld gebracht. Ze eten er de overgebleven korrels en de insecten en bemesten en passant ongetwijfeld ook de rijstvelden. Ze kunnen je met hun gesnater best wel eens vervelen maar over het algemeen zijn ze alleen maar grappig in de weer. Ze lopen achter elkaar aan zonder dat het echt duidelijk is wie de leiding heeft. Ze blijven een week en dan worden ze naar een ander veld gebracht. De gastarbeidereenden die bij ons hebben gewerkt moesten blijkbaar flink wat verderop aan de slag want ze werden met de eendentaxi opgehaald. Wel wat krap maar dat zijn ze blijkbaar gewend. Ze gaven geen kik meer zodra ze in hun hokjes zaten. Binnen een week wordt er weer geploegd en kan de cyclus opnieuw beginnen.

Alle eenden verzamelen!

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Bij Pulau Kelapa

perkedel2Kun je gestalkt worden vanuit het hiernamaals? Ik mag hopen van niet. Of ja, waarom zou ik daar in godsnaam (…) bezwaar tegen hebben wanneer de stalkster een geliefde overledene is? Houden we toch nog, over de grens van leven en dood contact met elkaar.
Het zit zo: ik schreef onlangs over mijn schoonmoeder zaliger’s soms wat bizarre manier om creatief om te springen met taal. (Zie hiervoor de bijdrage ‘Koekje?’)
Nu gingen we gisteravond eten bij ‘Pulau Kelapa’, een warung door kennissen aanbevolen. Lekker Javaans eten was ons gezegd. Mijn benchmark om een warung/restaurant te beoordelen is de kwaliteit van hun ‘Nasi Campur’. Dus dat bestelde ik. Met een Bintang kecil natuurlijk. Saar ging voor de ‘Nasi Kuning’ & Air putih.
Ik had de kaart niet eens goed bekeken. ‘Nasi campur’ betekent zoiets als ‘Rijst met van alles en nog wat erbij’ en daarom laat ik me graag verrassen. Het was een mooi bordje en het smaakte niet slecht. Om eerlijk te zijn was er niet zoveel verschil tussen mijn nasi campur en Saar’s nasi kuning; behalve de kleur van de rijst dan Knipogende emoticon.
Ik zei dat ik bij Lada Warung toch meer de smaak van de echte Ambonese keuken terugvond. Saar was het daarmee eens. Alhoewel, de smaak van de frikadel toch wel in de goede richting ging vond ze. Dat was ook zo.  
Na het eten keek ik toch nog even op de menukaart en daar was mijn schoonmoeder weer!
Tussen de ‘chicken’ en de ‘omlet’ stond daar prominent  ‘perkedel’ te prijken. Precies zoals zij frikadel altijd uitsprak!
Een signaal uit de Twilight Zone? Roept ze me naar ‘gene zijde’? Of is het allemaal maar toeval?
Ik hoop hier nog een tijdje te mogen rondlopen al is het maar om het ontstaan van een nieuw broodjeaapverhaal onder de Zuid-Molukkers te voorkomen. 

perkedel1

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Mimicry…

…of toch bijna.
mimicry

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+