Villa Sabandari: An Ubud Boutique Resort

One of the Newest Bali Resort Hotels in Ubud

Dit boek kreeg ik van een Zwitserse vrouw die met haar man 3 nachten in Villa Sabandari  logeerde.
‘Het is een heel mooi boek’ zei ze, ‘… en ook op u van toepassing’ voegde ze er, wat cryptisch, aan toe.
Ook op mij van toepassing? In de betekenis van ‘zoals op iedereen van toepassing’ of specifiek op mij van toepassing vroeg ik me af toen ze al weg waren en ik de achterflap had gelezen.
Moet ik nu in paniek raken?

Rustig hotel in Ubud Bali

Relaxing Bali Vacation

Quiet small boutique hotel

Ik schrijf dit terwijl de Koninklijke Crematie Ceremonie van the IXde koning van Peliatan, Ida Dwagung Peliatan, volop aan de gang is.
Hij overleed op 20 Augustus, 71 jaar oud.
De kist ligt in een 25 meter hoge toren, gemaakt van bamboe, hout en papier, die door honderden mannen van het paleis in Peliatan naar de crematiegrond in Ubud wordt gedragen. Samen met de toren gaan ook een grote witte stier en een 3 meter grote draak mee in de stoet. De koning zal van de toren overgebracht worden in de stier voor de eigenlijke crematie. De draak, bedekt met bladgoud, transporteert de ziel van de koning naar het hiernamaals.
Het werk aan de toren is gestart op 13 september en ik hoorde van onze medewerkers dat dit de grootste crematie wordt van de afgelopen 50 jaar.
Het Hof van Peliatan is gesticht in de 17de eeuw als een tak van het paleis van Ubud en er bestaat een zekere rivaliteit tussen de twee koningshuizen. Men tracht elkaar te overtreffen in grootsheid. De crematie van de koning van Ubud, een paar jaar geleden, zou 9 miljard Rupiah hebben gekost. De crematie van vandaag moet dan ook duurder worden. Noblesse oblige.
Op een halve dag zal vandaag het gemiddelde jaarloon van 1000 mensen in rook opgaan tot meerdere eer en glorie van het koningshuis van Peliatan. Voor Belgen in het buitenland moeilijk te vatten.
Hallucinant en onverantwoord maar niets vergeleken met de 1.3 miljard dollar die zijn uitgegeven aan laag-bij-de-grondse T.V. spotjes voor de ‘Mid Term Election’ die toevallig ook vandaag plaatsvindt in de V.S.
Wat voor nuttige dingen zouden er niet kunnen gebeuren met die gigantische bedragen?
Ik ben ongetwijfeld naïef.

Villa Sabandari: Een luxueuse Bed and Breakfast in Ubud

Drie weken geleden kregen we een aanvraag voor 5 nachten van Helen Rubins, een Amerikaanse mevrouw. Ze zou alleen reizen en we correspondeerden heen en weer over de beschikbaarheid van een kamer voor één persoon en wat dat dan wel zou kosten. Uiteindelijk werd de boeking geconfirmeerd. Er volgde nog een hele correspondentie over allerhande praktische dingen zoals wisselen van geld, bescherming tegen de muggen, taxi van de luchthaven naar Ubud en zo meer. Saar begon me al een beetje te plagen met de uitstekende relatie die ik intussen met Helen had opgebouwd. Dat plagerige kreeg een wat scherper kantje toen Helen schreef dat ze ‘…was considering spending at least one more night with you.’

Die ‘you’ was natuurlijk ‘Villa Sabandari’, dat spreekt vanzelf en Helen boekte inderdaad een bijkomende nacht.

Kortom, ik feliciteerde mezelf met mijn professionele aanpak en het mooie resultaat.

Voor de laatste dag dat Helen bij ons zou verblijven kregen we dan een boeking van een Amerikaanse man, met de niet zo Amerikaans klinkende naam Hamzah Ahmedyan en zijn vrouw Samiryah. Hamzah zou in de namiddag zelf met de bus uit Kuta naar Ubud reizen. Zijn vrouw moest om 18:30 op de luchthaven worden afgehaald.

Een beetje raar vond ik dat want Kuta ligt vlakbij de luchthaven en het zou toch leuk geweest zijn voor Samiryah wanneer Hamzah haar had opgewacht bij het verlaten van het luchthavengebouw. Dat was natuurlijk weer de eeuwige romanticus in mij die sprak.

Toen kwam er weer een mailtje van Helen. We moesten het niet raar vinden maar op haar paspoort stond ‘Jelena Rubinstein’ en niet ‘Helen Rubins’. Ze gebruikte de laatste naam in het dagelijks leven. O.K., een joodse vrouw die niet als dusdanig wil bekend staan. Moet kunnen.

Dan een mailtje van Mr. Ahmedyan. ‘For security reasons’ moest de taxichauffeur een bordje bij zich hebben met de naam van zijn vrouw erop.  Zijn vrouw zou dan aan de taxichauffeur vragen naar de voornaam van haar man.

Dat wordt een explosieve cocktail in Villa Sabandari; een joodse vrouw die reist onder een valse naam en een man met een Arabische naam die beroep doet op een wachtwoord om veiligheidsredenen.

Ik zie wellicht spoken.

Villa Sabandari: Chambres d’hôtes bij Vlamingen in Ubud op Bali, Indonesië

Julia Roberts film ‘Eat Pray Love’ – Bali

De Amerikaanse actrice Julia Roberts (42) heeft zich tot het hindoeïsme bekeerd. Dat heeft ze naar eigen zeggen gedaan tijdens de opnames van de film ‘Eat, Pray, Love’.

Julia is nochtans opgegroeid in de Bible Belt, een heel conservatieve regio in de Verenigde Staten. Maar nu, tijdens opnames van de film ‘Eat, Pray, Love’  in Bali en India heeft de actrice zich dus bekeerd.

Na die mooie verrassing van gisteren: #1 van 54 B&B/Inns in Ubud op TripAdvisor, was ik een beetje uitgeblust.
We zijn een half jaar bezig en we staan op nummer 1.
Dat is heel leuk natuurlijk maar gelijk was de challenge een beetje weg.
Tot ik het idee had om eens te gaan kijken hoe we dan wel scoren voor heel Bali…

En daar is de nieuwe uitdaging al! We staan op #7 van 216...

Ruimte voor verbetering!

Gelukkig. Het leven zou saai zijn zonder challenges.

Villa Sabandari:

Eén van de nieuwste Resorts / Hotels in Bali, Indonesia

‘… het is een Turk Sjaak, geloof me nou maar.’

‘ Dat kan best wezen Mop, maar daarom hoef toch nog niet zo luid te praten. Trouwens, er zijn een boel Turkse Nederlanders en die begrijpen heus wel wat je zegt.’

Deze Turk nipte nog een keer aan zijn Bintang en las, hoogst geïnteresseerd, verder zijn krantje.

‘… en toen ze dan zei dat Moppie helemaal scheef liep en de hele tijd voor de keukendeur lag te miauwen kreeg ik een krop in mijn keel Sjakie…’

‘Die kat is ook al oud meid. Hoe lang hebben we haar al wel niet? Jaartje of 10? Nou, doe dat maar maal zeven hoor.’

‘Dat is voor honden Sjaak, maal zeven. Afijn, ik zei dus tegen haar, ik zei: ‘Ga jij nou met haar naar de dokter meissie. Straks gaat ze nog in haar uppie dood terwijl wij hier gezellig op Bali in het zonnetje zitten.’ Ik mag er niet aan denken Sjaak, dat Moppie zo ellendig in haar eentje zou liggen te creperen. Dat is toch het ergste wat er is, alleen doodgaan?’

‘Dat is zo meid. Zal ik nog een Bintankje doen?’

‘Doe mij maar een zoet wit wijntje dan.’

Resort in Bali

Sjaak sommeerde een Balinees geklede kelner.

‘Have you also a sweet white wine Jan?’ vroeg hij.

Dat bleek niet zo te zijn dus werden het, na enig overleg, toch maar twee kleine Bintangs, het lokale Heineken.

‘Now, doewa bintangs kecil then Jan’ bestelde Sjaak.

‘Waarom noem je hem nou de hele tijd Jan. Ken je hem misschien van thuis in de kroeg?’ vroeg Mop, met een vleugje ironie in haar stem.

‘Nee, zo heet ie gewoon. Vond ik ook al een rare naam voor een Balinees maar iedereen noemt hem zo, hierzo.’

Ik moest toch even glimlachen achter mijn krantje. Sjaak had dat heel goed gehoord. Zijn collega’s noemen Wayan inderdaad Yan.

Ze nam een slokje bier en keek Sjaak een tijdje zwijgend aan.

‘Ik hoop maar dat ik als eerste ga Sjaak’, zei ze.

‘Waar naartoe meid?’ antwoordde Sjaak terwijl hij, zo onopvallend mogelijk, een schaars geklede toeriste nastaarde.

‘Dood, Sjakie, dood. dat ik als eerste doodga. ik wil niet alleen doodgaan. Dat jij als eerste zou komen te gaan. En ik zou alleen achterblijven en dan wegkwijnen in zo’n rusthuis, op zo’n klein kamertje… Ik mag er niet aan denken of ik ga janken Sjaak.’

Sjaak was weer heel snel bij de les.

‘Schei uit Mop! We zijn met vakantie, het zonnetje schijnt. Hou nou toch eens op met die rare praatjes.’

‘En als ik dan als eerste zou gaan, wat zou jij dan doen Sjakie?’

Sjaak besefte, ondanks zijn rijtje Bintangs, dat dit een gevaarlijke vraag was.

Na een bedachtzame slok antwoordde hij:

‘Ik zou hier op Bali een huisje kopen denk ik, en vaak terugdenken aan de mooie momenten die we hier hebben gehad’.

‘Ach Sjakie..’, fluisterde ze, en keek mijmerend uit over de rijstvelden.

Sjaak glimlachte en keek over haar schouder heen naar wiegende heupen in een wel erg klein uitgevallen bikinibroekje.

Bali Resort Villas