Posts Tagged ‘Indonesia’

The Best that Indonesia has to Offer

 Tanah Lot Temple, Bali, Indonesia

With amazing places to visit in Indonesia spread across more than 17,000 islands, you’ll never run out of opportunities for adventure and cultural interaction. Each region is unique and has something to offer intrepid travelers.
Join the ride as we travel across the major tourist spots in Indonesia which you should include in your itinerary. Moving across Indonesia’s archipelago takes time. You’re better off focusing on one or two regions to explore rather than rushing around.

Bali:

The island of Bali is a picture perfect destination with its green vines, blooming flowers, wide beaches, blue water, and green volcanic scenery. It is one of the most visited islands in Southeast Asia and a top honeymoon destination in Asia.

But Bali is not only resort life and beaches, the Kintamani region in the interior is lush and gorgeous, while Ubud is famous as the cultural center with its numerous temples, thanks to additional fame from the hit movie Eat, Pray, Love. If you are looking for an active nightlife, Kuta is the party epicenter.

The small fishing village of Tulamben on the northeast coast of Bali is famous for the wreck of the US Army transport ship that was torpedoed by a Japanese submarine in 1942.

Sumatra:

Sumatra has something for everyone to explore – lush rainforests, exotic flora and fauna, cascading rivers, sparkling crater lakes, beautiful white sand beaches, impressive volcanoes, and limestone caves.

A major attraction here is Lake Toba – the largest volcanic lake surrounded by some of the best natural marvels, Mentawai Islands, where one can enjoy trekking and windsurfing, Bukit Lawang, where one can  encounter both semi-wild and wild orangutans, along with a whole host of other endangered species.

If you are looking for adventure then climb Gunung Sibayak and Gunung Sinabung, which is Sumatra’s most attractive volcanoes.

Lake Toba
Lombok:

After Bali, go towards east to Lombok – a place dotted with powdery white sands, astonishing blue corals and marine life.

A popular destination here not to be missed for sea and mountain lovers alike is Gili Islands, where the atmosphere is very relaxed and laid-back. For the adventurous, trek at Gunung Rinjani or surf the great waves at coast. To relax, head out in day trips to Sengigi for it’s long sweeping bay or to the east at Sumbawa.

Mt Bromo
Java:

Java is often overshadowed by the next-door neighbor, Bali but the place has its own charm, including white-sand beaches, breathtaking ancient religious monuments and huge volcanic peaks.

Mt Bromo, an active volcano in Java, is the most visited in Indonesia. If you are looking for a unique combination of ancient temples, history, traditions and culture then Yogyakarta is a worthwhile place to visit. Borobudur – one of the most famous Buddhist temple in the world – and Prambanan temple complex is a major stop on the tourist route.

Copyright © 2013 Tripvillas

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Politiek

Orchid in bathroom of Villa Sabandari, a luxury Bali hotel in Ubud Op 15 januari 2010 zou de wekelijkse stroomuitval op maandag afgelopen zijn.

Rond 18:15 viel op maandag steeds de elektriciteit uit voor een uurtje of 3. Er werd gewerkt aan de infrastructuur volgens de PLN (PT Perusahaan Listrik Negara), de nationale elektriciteitsmaatschappij. Je zou denken dat er op 6 maanden tijd toch wel een en ander kon gerenoveerd worden.

Afgelopen maandag gebeurde het ongelooflijke: de hele avond stroom! Ik was bereid mijn visie over de efficiëntie van de Indonesische openbare diensten bij te stellen. Als het goed is mag dat ook gezegd worden.

Vrijdag 18:30 Listrik mati! (elektriciteitspanne)

Volgens de PLN was er een probleem op Java. Visie bijstellen? Ik dacht het niet.
Hoe komt het eigenlijk dat bij het bezoek van de president aan Ambon er geen enkele stroompanne is geweest? En dat terwijl Ambon de officieuze wereldrecordhouder is op het gebied van onregelmatige stroomvoorziening?

Zou het kunnen dat de centrale overheid de deelgebieden in het gareel houdt via de stroomvoorziening die in handen is van een staatsbedrijf?

Ubud Bali Luxury Hotels

De Belgische eigenaar van een hotel in Sanur op Bali had het idee om het overal aanwezige afval te gebruiken als grondstof voor een verbrandingsoven die elektriciteit zou opwekken. Een win-win scenario: minder vervuiling en meer elektriciteit. Je zou denken dat die man een standbeeld zou krijgen in het centrum van Denpasar. Niets is minder waar. Er werd geen bouwvergunning verleend door de centrale overheid. Terug naar af.

Zou het kunnen dat de overheid stroomtoevoer gebruikt als de ring door de neus van de melkkoe Bali?

Ik ben bang van wel.

Mocht Bali inderdaad een eigen energiebevoorrading hebben dan bood de staat Indonesië geen enkele toegevoegde waarde meer. Cultureel en religieus is Bali sowieso al de vreemde eend in de bijt.

Ik schrijf dit bij het licht van een olielamp. Petromax lampen zijn al maanden uitverkocht. Alle Balinese hotels en restaurants van enige omvang hebben een generator (Genset) zodat de gasten haast niets merken van de elektriciteitsproblemen.

En waarop draait die generator? Juist op diesel. En wie levert die diesel? Juist, de staatsoliemaatschappij.

De cirkel is rond.

Vaak moet je het allemaal niet zo ver zoeken.

Politiek is soms erg eenvoudig.

foto: orchidee in een gastenkamer van Villa Sabandari in Ubud, Bali

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Nyoman’s baby

Onze tuinman Nyoman, die overigens door iedereen Komang wordt genoemd, is 13 dagen geleden voor de tweede keer vader geworden. Hij had al een zoontje van anderhalf. Daar kwam een broertje bij.
Nyoman's baby in zijn huis in Payangan, ten noorden van Ubud in centraal Bali. Nyoman is tuinman in Villa Sabandari in Ubud.

Gisteren, op de 12de dag na de geboorte, werd er een upacara (ceremonie) gehouden. Het leek ons een goed moment voor het kraambezoek.

We maakten er dan maar gelijk onze eerste Villa Sabandari bedrijfsuitstap van. Met ons voltallig hotel personeel, minus de gelukkige vader want die had z’n vrije dag, met z’n vijven dus ;-), ging het richting Payangan, het dorp van Nyoman, ten noorden van Ubud in Centraal Bali.
Na ‘The Mall’, moesten we linksaf had hij gezegd, eerste straat rechts en dan het vierde huis op de linkerkant. ‘The Mall’ bleek trouwens gewoon de pasar (traditionele markt) te zijn.
De trotse vader stond ons al in traditionele kledij op te wachten met baby in de armen.
Grootmoeder wilde trots poseren met haar nakomeling en probeerde een conversatie op gang te brengen. Wanneer je geen tanden meer hebt en naast Balinees alleen maar een paar woorden Bahasa Indonesia spreekt, is dat vanzelfsprekend niet evident. Het enige wat ik begreep was ‘cantik (mooi)’ toen ze Saar’s benen aanraakte. Tegen mij deed ze later, bij het afscheid nemen, ook een hele uitleg. Mijn benen liet ze met rust. ‘Cantik’ heb ik jammer genoeg niet gehoord maar ze lachte wel vriendelijk en ik ben nogal gauw tevreden.

Bali vakantie in een Ubud villa met hotel service

Nyoman, de tuinman van Villa Sabandari in Ubud, met zijn oudste kind in zijn huis in Payangan, ten noorden van Ubud, Bali.

Er was koffie, thee en koek terwijl in een hoek van het binnenpleintje de ceremonie verder ging. Een oude man, in het wit gekleed zat bij een tafel die volstond met allerhande offergaven. Het bleek een onderpriester te zijn. Zoiets als een onderpastoor in de katholieke kerk zeker? Er vonden een aantal, voor ons onbegrijpelijke rituelen plaats. Ook Dewa, onze chauffeur begreep er niets van. Deze rituelen zijn namelijk van dorp tot dorp verschillend.

Op een bepaald moment stonden moeder met kind, vader en oma in een kring. Twee hadden een kleine kip in de hand die eerst werd gewassen. De derde droeg het vruchtbeginsel van een bananenboom, gewikkeld in een reep stof. Ze gaven elkaar dan een aantal keer die dingen door terwijl er gebeden werden uitgesproken.
Balinezen geloven in reïncarnatie. De nieuwgeborene wordt daarom gezien als een wedergeboren voorvader en tot 42 dagen na de geboorte als een kleine god vereerd. De vader wast na de bevalling de placenta tot alle bloed verdwenen is en stopt ze dan in een kokosnoot, samen met kruiden en wat kleine werktuigen. Dat alles wordt voor de inkompoort begraven en afgedekt met een gevlochten mand. Een kaars of lamp erin als bescherming tegen dieren en kwade geesten. Zo weet meteen ook de hele de buurt dat er een baby geboren is in dat bepaalde huis.
De moeder en de baby mogen tot 35 dagen na de bevalling de tempel niet betreden. Na 105 dagen, 3 maanden volgens de Balinese kalender, is er ‘Mekakulan’ een ceremonie tijdens dewelke een priester het haar van de baby afknipt om zo mooie haren tijdens de rest van het leven te garanderen. Ik vrees dat ze bij mij dat stapje hebben overgeslagen. De eerste 105 dagen mag de baby ook nooit de grond raken; tijdens de ceremonie worden de beentjes gezegend opdat het kind snel zou leren lopen. Het kind krijgt dan ook officieel een naam. Elke 210 dagen daarna wordt de verjaardag (otonan) gevierd.
Willy ingsprek met de zus van Nyoman in hun compound in Payangan, ten noorden van Ubud in Centraal Bali.Tijdens één van de pauzes glipte Willy weg. Ze ging op verkenningstocht zei ze. Balinese families leven namelijk niet gewoon in een huisje met tuintje. Verschillende generaties blijven bij elkaar wonen. De zonen blijven met hun gezin thuis wonen; de dochters verhuizen na hun huwelijk naar de compound van hun man. Het stuk land van Nyoman’s familie is 3500 vierkante meter groot en volgebouwd met huisjes, schuurtjes, open paviljoenen en tempeltjes. Hier en daar een boom of een tuintje. Willy vond ik terug, in druk gesprek met een oudere zus van Nyoman. Die bracht haar later ‘daun pandan’, bladeren die je gebruikt om bijvoorbeeld pannenkoekjes een karakteristieke groene kleur en een typische smaak te geven. Later volgden een aantal bewortelde scheuten van die plant en stukken suikerriet.
Voor we terug waren in Ubud had ze ongetwijfeld al uitgekiend waar ze die schatten ging planten.

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

De Parang Hysterie

Parangofwel hakmes in hotel in Ubud, Bali waar veel Vlamingen logerenWilly was in october 2008 een maand in Ubud en had toen gemerkt dat je op Bali geen parang (hakmes) kan kopen waarmee je makkelijk kokosnoten kunt openen. Ze kocht er daarom eentje op Ambon, haar vader paste die eigenhandig aan en ze bracht het kleinood mee naar Bali.
‘En alleen gebruiken voor kokosnoten!‘, had Saar nog zo gezegd.
Op de dag dat twee werknemers van de tuinaannemer de bomen kwamen snoeien, had Willy onze tuinman Komang gezien met haar parang zo bleek later.
‘s Avonds was die parang zoek.
Drama in het Sabandari hotel. Het leek verdorie wel of de kroonjuwelen gestolen waren! De twee externe tuinmannen waren ongetwijfeld de schuldigen. Of toch zeker één van hen. Er was immers niemand anders in de tuin geweest.
Oom moest praten tegen de boss van de tuinmannen, en tegen de architect! Haar geliefde parang was weg! Gestolen! Ontvoerd!
Ik zag haar denken ‘My baby…!’
Dat laatste is misschien een ietsje overdreven.
In ieder geval werd de druk op schrijver dezes flink opgevoerd.
Tijdens de werfvergadering op dinsdag was de parang agendapunt nummer één. Joost, de architect, zou er werk van maken.
De volgende ochtend nog geen nieuws.
Dan arriveerden de tuinmannen…
Willy had de twee schuldigen onmiddellijk in de smiezen en haar ogen werden nog donkerder dan gewoonlijk. Ze keek in mijn richting en verwachtte actie. Dat kon ik zo zien.
Na een paar keer diep ademhalen en een korte pauze om de testosteron- en adrenalineniveaus te laten stijgen ging ik er resoluut op af.

Villa Sabandari: Hotel in Ubud, Bali

Ze waren met z’n zevenen of achten, allemaal potige jonge kerels.
Na een speech in lagere school Indonesisch, doorspekt met Engelse woorden, was de probleemstelling duidelijk: ‘Die parang moest en zou gevonden worden of er was tai* aan de keneker**!’
Na een korte pauze lieten ze me weten dat het de bouwvakkers geweest  waren. Ze wisten van niks.
Des te bozer ik werd, des te vloeiender werd mijn Bahasa Indonesia en des te verder trokken Willy en Saar zich terug in de keuken.
Misschien speelde mijn gelaatsuitdrukking ook wel een beetje mee.
In ieder geval was de boodschap ‘loud and clear’:
‘Parang tegen het muurtje achter de keuken voor 17u of ik zocht een andere tuinaannemer.’
Er volgde een vergadering op luide toon en toen stormden alle tuinmannen tegelijk naar beneden, naar de grens  tussen tuin en sawah.
Na nog geen minuut voltrok het mirakel zich: de parang werd gevonden, tussen de struiken, het lemmet in de grond! Halleluja!
De zwarte piet ging naar Komang, onze eigen tuinman.
Die had het mes daar zeker verloren!
Maar ik mocht niet boos op hem zijn.
Was een verstrooide Komang de oorzaak van de hysterie?
Werd in de algemene commotie de parang ‘gevonden’ tussen de struiken?
Gaat het om een miraculeuze materialisatie?
Het kan me niet schelen.
Ik heb wel een aantal dingen geleerd:
  • er kan een emotionele band ontstaan tussen een mens en een parang;
  • boos worden helpt (soms);
  • boos zijn verhoogt tevens je vaardigheid in een vreemde taal of wekt althans die indruk;
  • mijn hart kan minder goed tegen stress dan vroeger;
  • de vrouwen in mijn huis hebben een grote mond, behalve als het erop aankomt.
Eind goed, al goed tôh?
__________________________
* tai: str*nt

** keneker: knikker

dirk weemaes – ubud bali

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Bahasa Indonesia, the easy way.

you can run a guesthouse or boutique accommodation in Ubud Bali without knowing Bahasa Indonesia but it helps

Eend is ‘bebek’ in het Bahasa Indonesia. En in het Engels is het ‘duck’. Logisch dus dat ‘Donald Duck’ in Indonesië ‘Donal Bebek’ heet. Het klinkt alleen wat raar.

‘En Mickey Mouse dan?’ hoor ik u denken. Wel, ‘mouse’ = ‘muis’ en dat is ‘tikus’ (spreek uit ‘tikoes’) in het Bahasa Indonesia. ‘Miki Tikus’ dus.

Vindt u dit allemaal zo interessant dat u stante pede wil beginnen met een cursus ‘Indonesisch voor beginners’?
Dit online boekje met avonturen van Donal Bebek en Miki Tikus geeft u alvast een voorsprong.
Veel plezier ermee!

Ubud Boutique Rice Field Accommodation Bali

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Het Balinese kalendersysteem.

De westerse kalender is gebaseerd op de omlooptijd van de aarde rond de zon, afgerond 365 dagen. In sommige oosterse landen gebruikt men een maankalender die rekent met de rotatietijd van de maan rond de aarde (29 dagen, 12 uur en 44 minuten). Doe dat maal twaalf en je hebt een jaar volgens de lunaire kalender.

Bali zou Bali niet zijn mochten het hier niet anders toegaan. Men hanteert het Wuku systeem, met een week (7 dagen) als basis. Er zijn 30 weken in een cyclus (oton) en twee otons in een jaar. Een oton is dus 210 dagen en een Balinees jaar 420 dagen. Onwillekeurig moet ik bij het horen van die terminologie aan Star Trek en de Klingons denken vaak waan je je hier ook op een andere planeet.

De Balinese kalender wordt vooral gebruikt voor religieuze doeleinden. De priesters bepalen aan de hand ervan de meest geschikte dag voor een bepaalde ceremonie of handeling.

Omgerekend naar de zonnekalender vind u hierna een overzicht van de meest geschikte dagen in april 2009 voor het uitvoeren van een bepaalde taak. We zijn uit België vertrokken op 20 april, toegekomen op 21 april en aan de slag gegaan op 22 april. Hopelijk gelden de regels niet alleen voor het bouwen van een huis maar ook voor boutique hotels en private villas.  Zo toch even checken wat de beste dag is om in juni in Ubud naar de kapper te gaan.

een dier castreren 1/3/25/29
rijst naar de schuur brengen 1/8/12/19/20/21/28/30
haar knippen 1/8/21
offeren voor een goede rijstoogst 3
een aanzoek doen bij een meisje 3/7/11/17
een visvijver graven 3/9/21
rijst aanplanten 3/10/29
vee temmen 3/16/23/27
nieuwe rechtsregels opstellen 6/10/25
fundering van een huis maken 6/21/23/24
jezelf zuiveren 6/22
een waterput graven 8/9/21
een ‘kulkul’ (traditionele bel) maken 9
een visfuik maken 9/11/17/29
een omheining maken 10/13/23/26
een dam maken 11
een fruitboom planten 11/12/30
op jacht gaan 11/27/30
stenen bakken 13
een bedrijf starten 13/20/22/26
leren dansen 18
iets nieuws leren 23/24
een bijenkorf maken 26
een dak op het huis zetten x
trouwen x

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Leenwoorden

Coklat Meises (Muisjes of Hagelslag), gekocht in de Bintang Supermarkt in Ubud, Bali.Bahasa Indonesia, ook wel Indonesisch Maleis genoemd, is de officiële taal van Indonesië. In deze taal zijn veel Nederlandse leenwoorden binnengeslopen door de jarenlange Nederlandse kolonisatie. Op vakantie in de Gordel van Smaragd kom je haast dagelijks voorbeelden hiervan tegen.
Leenwoorden zijn woorden uit een andere taal. In het Indonesisch Maleis kent men het woord botol, wat fles betekent. Het komt van het Engelse woord ‘bottle’. Veel uit het Nederlands afkomstige woorden worden anders gespeld. Het gebeurt in het Indonesisch ook vaak dat de p- en f-klanken verwisseld worden. Wanneer mijn schoonmoeder me vroeg ‘planissak’ mee te brengen uit de supermarkt wist ik na enkele jaren dat ze daarmee ‘vuilniszak’ bedoelde. Dat was wel een moeilijke, dat geef ik toe.

Over het algemeen kan je rustig stellen dat de Indonesische leenwoorden precies uitgesproken worden zoals ze worden geschreven. De “u” wordt als “oe” uitgesproken, de “c” wordt als “tsj” uitgesproken.

Het zit dus allemaal erg logisch in elkaar. Terwijl je in het Engels zou kunnen twijfelen tussen bijvoorbeeld ‘accommodation”  en “accomodation” zou men dat woord in het Bahasa Indonesia gewoon schrijven als “akomodation”.

De foto hierbij illustreert het bovenstaande.
‘Coklat meises’ zijn ‘chocolade muisjes’; chocolade hagelslag dus.
Bovendien betekent ‘coklat’ ook ‘bruin’. Handig nietwaar?

Hierna een aantal Nederlandse leenwoorden.
Weet u wat ze betekenen? Zonder te googelen, dat spreekt vanzelf.

Hou rekening met de uitspraaksuggesties en lees het woord eens hardop, dan wordt vaak veel duidelijk.
Bij een volgende gelegenheid geef ik de vertaling.

Er zit voor iedereen een onderscheiding in!

aspal resi sekolah ercis saos
lem buncis semen kakus losmen
detektip arloji korslet amplop sen
es duit handuk panci kopi
karcis klab kuas seprei insinyur
bistik bir peci perangko maret

Dirk vanuit Villa Sabandari, a small hotel near the

rice fields

in

Ubud, Bali

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Petulu

Villa Sabandari: hotel met zicht op de rijstvelden | Bali – Ubud

overvliegende koereigers gezien vanuit Villa Sabandari, a rice field view hotel in Ubud, Bali
Rond 17:30 komen de eerste formaties aanvliegen vanuit het zuiden. Witte koereigers (Bubulcus ibis) op weg naar hun overnachtingsplek in de bomen rond Petulu, een dorpje van artiesten, dansers, steenkappers en houtbewerkers, op circa 5 km ten noordoosten van Ubud.
Op de rug drijvend in het zwembad zie je groep na groep in stilte overvliegen en je weet dat het snel zal gaan schemeren.
Op 30 september 1965 vond er een poging tot staatsgreep plaats die door de latere president Suharto werd neergeslagen. Dit leidde, begin october 1965, tot een grootscheepse heksenjacht op echte of vermeende communisten. De orchestratie van het drama gebeurde door religieuze extremisten. Het fenomeen is dus van alle tijden. Op Bali, waar al spanningen bestonden tussen verschillende bevolkingsgroepen omwille van het kastesysteem en ten gevolge van hervormingen in de grondeigendom, kostten deze onlusten het leven aan tienduizenden mensen. In heel Indonesië wordt de dodentol geraamd op een half miljoen. Veel van de slachtoffers van de slachtpartijen rondom Ubud zijn begraven bij Petulu.
Een koereiger in de rijstvelden Bali nabij UbudEen week na de moordpartijen zijn de reigers, bij valavond, met duizenden beginnen toekomen in Petulu om te overnachten in de bomen rond het dorp.
De lokale bevolking ziet dan ook in deze vogels de reïncarnatie van de gestorvenen.
De totale kolonie zou bestaan uit zo’n 15.000 vogels wat aanleiding geeft tot een crescendo aan gekwetter bij het arriveren van steeds weer nieuwe groepjes.
In Ubud is dit het moment, de laatste tien minuten voor zonsondergang, dat zwaluwen en vleermuizen samen jagen en beurtelings, behendig,  onfortuinlijke insecten uit het zwembad plukken.
Daarna nemen de kikkers het over in de rijstvelden Bali maakt zich op voor de nacht.

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

MacD

Weinig mensen haten winkelen meer dan ik. Dat is althans mijn vaste overtuiging. We moesten naar Denpasar, de grote stad, voor aankopen  allerhande.
De straten hebben hier wel namen, maar de nummering laat wel eens te wensen over. Het nummer 4 van ons huis bijvoorbeeld, is door de vorige eigenaar zelf gekozen, net zoals het huisnummer van zijn restaurant in Ubud op Jalan Bisma 9X.
Zijn overbuur in Jalan Bisma heeft nummer 324 of iets dergelijks en zijn  directe buur iets in de 50. Knappe postbode die daar wijs uit raakt. Het is hier meer een kwestie van ons-kent-ons.
Die postbode moet weten wie je bent, doordat hij even een praatje heeft gemaakt, of een glaasje water bij je heeft gedronken, en dan rijdt hij de volgende keer linea recta van het postkantoor naar je huis. Dat was vroeger toch ook zo met namen van personen? Je heette niet Louisa Verschueren maar Wiske van lange Jef van achter de Molen. Of zo iets. Die X in Jalan Bisma X heeft me trouwens op het idee gebracht om, bij het aanvragen van een postbus in Ubud, te kiezen voor Postbus X. Dat lijkt me leuk staan op ons briefhoofd en het is bovendien makkelijk te onthouden.
Far from Ubud and the rice field, the luxury of a Mac D in DenpasarMaar we gingen dus winkelen in Denpasar.

Luxury hotel Ubud in rice field

Na een tijdje begonnen we toch honger te krijgen. Gelukkig een bordje ‘McDonald’s 200m -pijltje naar rechts-’. Precies op die plek moesten we zijn voor een Electrolux wasmachine. Terwijl de chauffeur de auto parkeerde vroeg ik, in mijn vloeiend Bahasa Indonesia aan de parkeerwachter waar de Mac was: ‘Pak, di mana Mc Donald’s?’ De man bekeek me of ik van Mars kwam. Hij herhaalde een paar keer mijn, nochtans duidelijk gearticuleerde en traag uitgesproken vraag. Een beetje vertwijfeld sprak hij een jonge vrouw aan die voorbijkwam en loodste haar naar me toe. Ik herhaalde mijn vraag . Na een korte aarzeling riep ze uit: “oh! Makdon’aaald!!!’ . Klemtoon op de laatste lettergreep en met een lang uitgehaalde ‘aaaaaa’. Het mannetje herhaalde dat ook een aantal keer en bekeek met met een licht verwijtende blik. ‘Had dat dan gelijk gezegd! Makdon’aaald, maar natuurlijk dat is daar!!! Die toeristen kunnen niet eens de meest elementaire dingen correct uitspreken! Kasiaaan.’
Ik had ooit een gelijkaardige ervaring in Shanghai waar ik voor zaken logeerde in het Portman Ritz-Carlton Hotel. Door schade en schande heb ik daar geleerd dat je niks opschiet met het correct uitspreken van die naam. Zeg gewoon  op z’n Vlaams ‘Potteman’ en ze brengen je via de korste weg naar het hotel. Ze horen namelijk aan je accent dat je al jaren in China woont. De chauffeur begint dan ook gelijk een lange uiteenzetting in een ratelend Shanghainees. Gewoon af en toe instemmend ‘hmm’ mompelen en bij vragende zinnen even kort en hard lachen en neen knikken helpt dan.
Het is uiteindelijk nog Kentucky Fried Chicken geworden in Denpasar.
Vraag me niet hoe je dat uitspreekt.

Unique luxury surround sound inbegrepen…

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+

Parasolletjes

Parasols in the house temple of a boutique hotel in the rice field near Ubud, Bali

De Balinezen beschouwen zichzelf als een gezegend volk, een uitverkoren volk. Religie is dan ook alomtegenwoordig op Bali. Tot in huis toe. Elk huis, elk resort en zelfs de boutique hotels hebben een tempeltje en op alle belangrijke plaatsen van huis en tuin worden dagelijks offertjes gebracht. Bij de toegangspoort, de slaapkamers, de keuken, de waterpomp, de paadjes door de tuin, bij het zwembad,…

Het Balinees geloof in de krachten van de onzichtbare wereld schrijft voor dat de offertjes worden gemaakt in een geest van dankbaarheid en liefdevolle aandacht voor het detail. Wij, ketters die we zijn,  kopen een voorraad van die offertjes, ook wel ‘canang sari’ genoemd, eenmaal per week bij een ambachtelijk producentje.

Ubud, Bali: Parasols in Rice Field

Made legt die offertjes niet zomaar achteloos ergens neer. O nee! Ze knielt eerst in stilte neer en ademt een tijdje rustig, in voorbereiding op het gebed. Vervolgens wast ze gezicht en handen in de rook van de wierookstokjes (dupa) die ze bij zich draagt. Dan bidt ze met lege handen een mantra, palmen naar boven. Daarna volgen sierlijke bewegingen (mudra) met een bloemblaadje tussen wijs- en middenvinger en daarna met bloemblaadjes in verschillende kleuren, om te bidden tot de drie gedaanten van God: Schepper, Behoeder en Vernietiger. Brahma, Vishnu en Shiva.

All rice field hotels in Ubud have a small house templeDe parasolletjes die traditiegetrouw ons huistempeltje flankeren, waren volledig versleten en zaten vol met mieren. Wat ik aan den lijve mocht ondervinden trouwens. Nog nooit zo snel bij een kraan geweest. Tijd voor nieuwe exemplaren dus, door Esther en Made gekocht en op de brommer naar huis gebracht.

Omdat wij buitenlanders zijn, moesten we de kleuren wit en geel (goud) gebruiken. Vraag me niet waarom. Alles heeft hier op Bali wel een diepere en vaak moeilijk te doorgronden betekenis. Fel oranje en fluorescent wit werd het. Met veel franjetjes en lintjes en kitscherige frutseltjes. Dat is wat Made mooi vond. Esther iets minder maar Made spreekt, vanzelfsprekend, beter Bahasa Indonesia.

Bij nader inzien zijn het toch wel weer leuke accenten in de zee van groen die ons omringt.

Small rice field designs

About Dirk Weemaes

Keeping an eye on Villa Sabandari since 2009. Google+