Villa Sabandari: An Ubud Boutique Resort

One of the Newest Bali Resort Hotels in Ubud

Jean-Marie, een achterneef van Saar, belde op uit Jakarta. Hij zou de volgende dag aankomen op Bali samen met oom P.
Ik schrijf niet ‘P.’ om de anonimiteit van die oom te beschermen. Hij werd me voorgesteld als dusdanig: spreek uit [pé] dus.
Afhalen van de luchthaven was niet nodig, ze namen wel een taxi tot in Ubud.
Van oom P. had ik nog nooit gehoord. Het feit dat Jean-Marie hem ‘oom’ noemde was geen enkele garantie op welke familieband dan ook.
Zoals ik al eerder schreef vervangen de aansprekingen ‘oom’ en ‘tante’ in Indonesië gemakkelijk ‘mijnheer’ en ‘mevrouw’.
Het klinkt wat minder afstandelijk vermoed ik.

5 star hotels in Bali

Bij aankomst in Villa Sabandari bleek ‘P.’ te staan voor Petrus en was de achternaam Sabandar.
Oom P. was een zoon van Saar’s oom, Otto Nang. Hij was met andere woorden  een volle neef en geen oom.
Voor Saar dan.
Hij was geboren in Allang maar werkte nu in Sorong, Irian-Jaya.
Op zijn linkerhand een duidelijk zelf aangebrachte tatoeage met de tekst ‘ETUS’, de letters een beetje schots en scheef.

De Ambonezen hebben namelijk iets met voornamen.
Oom P. heet dus eigenlijk Petrus maar niemand noemt hem zo.
Behalve dan waarschijnlijk zijn moeder. Toen hij nog klein was en ze boos was op hem.
Dan gebruiken ze graag de volledige doopnaam, met de tweede naam er bij als het even kan.
En uitgesproken met een een lange uithaal.

’Pettroes Johanniiiiiiisssss!’

Bijvoorbeeld.

In het dagelijks leven wordt die doopnaam niet gebruikt maar afgekort of vervormd tot iets anders. In het geval van de volle neef dus ‘Etus’ of ‘Pé’.

Zo wordt Stefanus: Fanny, Louis: Ois, Javeth: Apeth, Estherlina: Etè, Juliana: Oelie enz.

En dan heb ik het nog niet over Eva die Poppy werd genoemd omdat ze als baby op een pop leek,  Saartje Naomi die Amma wordt genoemd naar haar peetmoeder en al helemaal niet over Engelien die zich Nancy laat noemen naar Nancy Sinatra omdat ze een fan is van vader Frank.

Achternamen zijn ook veelzeggend. Je kan er vaak uit opmaken van welk eiland of dorp de drager afkomstig is, met wie hij volgens de adat (gewoonterecht) wel en niet mag trouwen en hoeveel bruidsschat je dient te betalen.

Oom P. opperde dat kinderen die werden geboren aan boord van een schip op weg naar Nederland, soms werden genoemd naar dat schip.

Zo was er een Albatros op Allang zei hij.

Ik grapte ‘Albatros Sipahelut zeker?’ Omdat naast Sabandar, Huwae en Sijaranamual dit één van de weinige Ambonese achternamen is die ik ken.

Bleek het nog te kloppen ook!

Etus keek me een beetje ongelovig aan. Zo : ‘Hoe weet hij dat nou weer!?’

‘Rare jongens die Belgen…’ zag je hem denken.

Villa Sabandari: Resort and Spa in Ubud, Indonesia

De Indonesische taal (ofte Bahasa Indonesia) zit eenvoudig in elkaar. Geen vervoegingen, geen meervouden, geen werkwoordstijden en ook geen trappen van vergelijking. Dus geen onbegrijpelijke, van alle logica ontdane bouwsels als Goed-Beter-Best. Nee, het Indonesisch voegt een woordje toe om een gradatie aan te geven. Voor de overtreffende trap is dat woordje Paling. Als je wil zeggen dat je supergrote honger hebt zeg dan : Saya (=ik) paling lapar! Als je daarna vindt dat je superlekker gegeten hebt zeg dan : Paling enak!

Alles is hier Paling.

De beesten, de bomen, de bloemen en de aanhoudende geluiden. Stil is het nooit. Niet overdag, niet ‘s nachts. Krekelsonates wisselen af met kikkerconcerten. Het hanengekraai overstemt het eendengekwek. En de kevers brommen, de gekko’s lachen en de tokehs tokken. Daarenboven fluit elke vogel zijn eigenzinnig frivool deuntje. (Voor de ouderen onder ons : De Polifinario van Toon Hermans voelt zich hier prima.)

Stil blijft alleen de vlinder. De vuistgrote zwarte vlinder die mij sinds gisteren overal achtervolgt. Eerst dacht ik dat het een zwaluw was. Of een vleermuis met een slaapstoornis. Maar het is wel degelijk een vlinder. Hij vliegt, traag klapwiekend, in gerichte rechte banen alsof hij ergens naar op weg is. Fladderen past niet bij zijn imposante duistere verschijning. Vreemd is dat hij nergens landt, hij zweeft hoog boven de bloemen. Het is geen honing wat hij zoekt.

Ik loop permanent met mijn fototoestel in aanslag maar krijg hem niet te pakken. Zelfs Google laat me in de steek; verder dan de angstaanjagende symboliek van zwarte vlinders kom ik niet.

Ter compensatie een foto van een Paling Besar (=grote) Libelle vanmorgen om halfzeven op het terras van de Barongsuite.

Rejuvenating Spa Treatments in Lifestyle B&B Ubud, Bali

Droom villa voor Ubud vakantie

‘s Avonds tijdens het eten van de, tussen haakjes erg lekkere quiche, hoorde ik het verhaal over de Babylonische spraakverwarring.

Bali Villa in Ubud

Op Bali logeren bij Belgen in een Ubud hotel

De Gekkonidae bestaan uit een 65-tal hagedisachtigen die vooral in tropische streken voorkomen.

Willy was in october 2008 een maand in Ubud en had toen gemerkt dat je op Bali geen parang (hakmes) kan kopen waarmee je makkelijk kokosnoten kunt openen. Ze kocht er daarom eentje op Ambon, haar vader paste die eigenhandig aan en ze bracht het kleinood mee naar Bali.

Villa Sabandari: Hotel in Ubud, Bali

• er kan een emotionele band ontstaan tussen een mens en een parang;
• boos worden helpt (soms);
• boos zijn verhoogt tevens je vaardigheid in een vreemde taal of wekt althans die indruk;
• mijn hart kan minder goed tegen stress dan vroeger;
• de vrouwen in mijn huis hebben een grote mond, behalve als het erop aankomt.

Eend is ‘bebek’ in het Bahasa Indonesia. En in het Engels is het ‘duck’. Logisch dus dat ‘Donald Duck’ in Indonesië ‘Donal Bebek’ heet. Het klinkt alleen wat raar.

‘En Mickey Mouse dan?’ hoor ik u denken. Wel, ‘mouse’ = ‘muis’ en dat is ‘tikus’ (spreek uit ‘tikoes’) in het Bahasa Indonesia. ‘Miki Tikus’ dus.

Vindt u dit allemaal zo interessant dat u stante pede wil beginnen met een cursus ‘Indonesisch voor beginners’?
Dit online boekje met avonturen van Donal Bebek en Miki Tikus geeft u alvast een voorsprong.
Veel plezier ermee!

Ubud Boutique Rice Field Accommodation Bali

Bahasa Indonesia, ook wel Indonesisch Maleis genoemd, is de officiële taal van Indonesië. In deze taal zijn veel Nederlandse leenwoorden binnengeslopen door de jarenlange Nederlandse kolonisatie. Op vakantie in de Gordel van Smaragd kom je haast dagelijks voorbeelden hiervan tegen.
Leenwoorden zijn woorden uit een andere taal. In het Indonesisch Maleis kent men het woord botol, wat fles betekent. Het komt van het Engelse woord ‘bottle’. Veel uit het Nederlands afkomstige woorden worden anders gespeld. Het gebeurt in het Indonesisch ook vaak dat de p- en f-klanken verwisseld worden. Wanneer mijn schoonmoeder me vroeg ‘planissak’ mee te brengen uit de supermarkt wist ik na enkele jaren dat ze daarmee ‘vuilniszak’ bedoelde. Dat was wel een moeilijke, dat geef ik toe.

Over het algemeen kan je rustig stellen dat de Indonesische leenwoorden precies uitgesproken worden zoals ze worden geschreven. De “u” wordt als “oe” uitgesproken, de “c” wordt als “tsj” uitgesproken.

Het zit dus allemaal erg logisch in elkaar. Terwijl je in het Engels zou kunnen twijfelen tussen bijvoorbeeld ‘accommodation”  en “accomodation” zou men dat woord in het Bahasa Indonesia gewoon schrijven als “akomodation”.

De foto hierbij illustreert het bovenstaande.
‘Coklat meises’ zijn ‘chocolade muisjes’; chocolade hagelslag dus.
Bovendien betekent ‘coklat’ ook ‘bruin’. Handig nietwaar?

Hierna een aantal Nederlandse leenwoorden.
Weet u wat ze betekenen? Zonder te googelen, dat spreekt vanzelf.
Hou rekening met de uitspraaksuggesties en lees het woord eens hardop, dan wordt vaak veel duidelijk.
Bij een volgende gelegenheid geef ik de vertaling.

Er zit voor iedereen een onderscheiding in!

Dirk vanuit Villa Sabandari, a small hotel near the

rice fields

in

Ubud, Bali

Maar we gingen dus winkelen in Denpasar.

Luxury hotel Ubud in rice field

Unique luxury surround sound inbegrepen…